De twee gezichten van tijd

Er zijn van die dagen dat ik helemaal niet gefocust bezig ben en daar ook uitermate van geniet. Ik werk aan een klusje, onderbreek het om naar de wc te gaan, en als ik terugkom zie ik dat het buiten mooi weer is, wat me op het idee brengt eerst even een ommetje te maken om van de zon te genieten. Ik zoek mijn schoenen, zie een ongestreken bloesje liggen en wil dat eigenlijk eerst nog even strijken. De strijkplank staat er toch al. Na de wandeling valt me dat klusje weer op waar ik die ochtend aan begonnen was, en ik denk, ‘oh ja, dat heb ik nog niet afgemaakt, maar ga nu eerst zitten met thee en een mooi muziekje’. 

In onze maatschappij en cultuur hechten we veel waarde aan focus en kloktijd. In plaats van door de dag te meanderen en mee te gaan op de stroom die zich aandient, vinden we het belangrijk de dingen gestructureerd aan te pakken, gericht op resultaat. ‘Eerst dit afmaken, en daarna pas wandelen.’ 

Er zit natuurlijk wat in. Alleen al omdat je dan geen spoor van onafgemaakte klusjes achter je laat. Maar zelf heb ik het ook juist nodig om regelmatig alle focus los te laten en contact te maken met mijn innerlijke tijd. Om mee te gaan met wat er gebeurt, te voelen waar m’n aandacht naar toe gaat, om creatief te zijn. Me vrij te voelen in een beweging die geen klok kent. 

Ik zie die behoefte in de klankpraktijk ook sterk terug bij anderen. Het bijzondere van een klankmassage is dat de klanktrillingen in combinatie met de klanken je uit je dagbewustzijn halen, waardoor je beleving van tijd verandert. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat tijdens een klankmassage dezelfde soort hersengolven worden gemeten als tijdens een meditatie of de staat tussen waken en slapen. Een staat van zijn die de meeste mensen als enorm prettig ervaren. 

Het zijn niet zelden diezelfde mensen die benoemen dat ze zoveel stress hebben, dat ze brain fog ervaren en zich moeilijk kunnen focussen. Ze hebben dus eigenlijk behoefte aan meanderen, om hun innerlijke tijd te volgen. Maar we gunnen onszelf dat collectief zo weinig, in een maatschappij waarin we voortdurend leven met een schuin oog op onze agenda, en op het stramien van kloktijd.

Het gaat er natuurlijk om balans te vinden tussen die twee, beide tijdsbelevingen zijn waardevol. 

Als er dagen zijn waarop ik van de ene activiteit naar de andere mag bewegen zonder planning en zonder dat het ‘af’ hoeft, dan kan ik op andere dagen veel makkelijker focussen, knopen doorhakken en de agendatijd volgen. 

Hoe ziet jouw verhouding met tijd eruit?

Gerelateerde berichten

Een beetje stretchen kan geen kwaad

Onlangs kwam ik deze slogan tegen: Leven begint aan het einde van je comfortzone. Nou nou dacht ik, dat is wel heel stellig. De…

Gelijkmoedigheid, wat is dat eigenlijk?

Een klant die al een tijd zeer geregeld voor een klankmassage komt, merkte laatst op dat ze zich realiseert inmiddels meer bij…

De twee gezichten van tijd

Er zijn van die dagen dat ik helemaal niet gefocust bezig ben en daar ook uitermate van geniet. Ik werk aan een…